مشاهده مىنمايد ، پس ندا مىكند روح أو را ندا كننده‌اى از جانب رب العزة ومىگويد : اى نفس مطمئن وآرميده بسوى محمد وأهل بيت أو ! برگرد بسوى پروردگار خود راضى به ولايت ايشان ، پسنديده به ثواب ، پس داخل شو در زمرهء بندگان خاص من يعنى محمد وأهل بيت أو وداخل شو در بهشت من ؛ پس در آن وقت هيچ چيز نزد أو دوست‌تر نيست از آنكه روحش كشيده شود وبه نداكننده ملحق گردد « 1 » . آيهء چهارم : لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ « 2 » يعنى : « بتحقيق كه راضى شد خدا از مؤمنان در وقتي كه بيعت كردند با تو در زير درخت » . ابن ماهيار روايت كرده است كه : جابر از حضرت باقر عليه السّلام سؤال كرده كه : آن جماعت كه در آن وقت بيعت كردند چند نفر بودند ؟ فرمود كه : هزار ودويست نفر بودند . پرسيد كه : آيا علي عليه السّلام در ميان آنها بود ؟ فرمود : بلى سيّد ايشان واشرف آنها بود « 3 » . مترجم گويد كه : اين آية اشاره است به بيعت رضوان كه در عمرهء حديبيه واقع شد وحضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به قصد عمره رفته بود وكفار قريش مانع شدند حضرت را از داخل شدن مكة وحضرت ، عثمان را به رسالت نزد آنها فرستاد ومذكور شد كه آنها أو را حبس كردند ، حضرت أصحاب خود را در زير درخت خارى يا درخت سدرى جمع كرد واز ايشان بيعت گرفت كه با كافران قريش جنگ نمايند ونگريزند ، پس اين آية نازل شد « 4 » ؛ وچون فرمود كه : راضى شد خدا از مؤمنان ، منافقان بيرون رفتند پس أبو بكر وعمر وأشباه آنها در اينجا داخل نيستند . وأيضا در همين سوره فرموده است فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً « 5 » يعنى : « هر كه بيعت را بشكند پس نمىرسد ضرر

--> ( 1 ) . كافى 3 / 127 ؛ تأويل الآيات الظاهرة 2 / 796 - 797 ؛ فضائل شيعه 30 . ( 2 ) . سورهء فتح : 18 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 595 . ( 4 ) . رجوع شود به مجمع البيان 5 / 116 ؛ تفسير بغوى 4 / 48 ؛ تفسير بيضاوى 4 / 160 . ( 5 ) . سورهء فتح : 10 .